12.01.2021 10:10

Smalahundakvöld í Hallkelsstaðahlíð með Gísla og Svani.

 

 

Það var létt yfir mannskapnum þegar fyrsta ,,Smalahundakvöldið með Svani og Gísla"  var haldið í kvöld.

Fullbókað var á þetta fyrsta námskeið  og mikill áhugi í gangi. Þið skulið samt ekki örvænta það kemur annar þriðjudagur.

Gísli sá um kennsluna í kvöld og fórst það vel úr hendi eins og við var að búast. Hann mun annast kennsluna fyrst um sinn.

Hundar jafnt sem menn sýndu góð tilþrif og greinilegt að fólk leggur mikið á sig til að eignast góðan fjárhund.

Það er gaman að sjá hversu miklar breytingar til batnaðar verð á hundunum á þessum námskeiðum og auðvita fólkinu líka.

Kindurnar stóðu sig líka með mikilli prýði en á þessu fyrsta kvöldi var notast við tamdar kindur með þó nokkra reynslu.

Fremstar meðal jafningja voru að sjálfsögðu Vaka og Gjalfmild en þær systur stóðu vaktina í allan fyrra vetur.

Nemendurnir komu víða að þar á meðal Borgfirðingar, Mýramenn, Dalamenn og Snæfellingar.

Fyrir ykkur sem hafið áhuga á að fylgjast með og eruð á fésbókinni þá er hópur þar sem heitir Smalahundakvöld í Hallkelsstaðahlíð með Svani og Gísla.

Þeim sem að ekki eru á fésbókinni en hafa áhuga er bent á að hafa samband við okkur í síma 7702025 eða á netfangið mummi@hallkelsstadahlid.is

 

Hlökkum til að sjá ykkur.

 

 

04.01.2021 21:13

Og jólin breytast.

 

Við hér í Hlíðinni óskum ykkur gleðilegs árs með kæru þakklæti fyrir það liðna.

Jólahátíðin fór vel með okkur og var einkar ljúf en öðruvísi en venjulega. Það vantaði fleira fólk.

Fyrst skal nú nefna að hér í Hlíðinni hafa móðursystkini mín haldið jólin hátíðleg frá því 1927.

Nú var sem sagt breyting þar á og sú kynslóð fjærri góðu gamni og hélt jólin annars staðar.

Covid gerði það að verkum að bæði Sveinbjörn og Lóa héldu sín jól á Brákarhlíð í Borgarnesi.

Einar móðurbróðir minn sem var elstur 12 systkina og fæddur árið 1927 hélt alltaf sín jól hér.

Það gerðu líka þau systkini sem hér bjuggu um lengri eða skemmri tíma en þau voru fædd frá árinu 1927 til 1945.

Þannig að þessi jól voru öðruvísi og heldur færri sem settust við matarborðið að þessu sinni.

Já tímarnir breytast og mennirnir víst líka með.

Á myndinni hér fyrir ofan eru þau systkinin Lóa og Sveinbjörn saman á Brákarhlíð.

Þau voru hress og bara kát þó svo að þau hefðu viljað komast heim í gamla húsið.

Hún á að baki 90 jól og nærri öll haldin í Hlíðinni og Sveinbjörn 80 sem öll hafa verið haldin þar.

 

 

Okkar lukka var hinsvegar að fá að hafa þessi hér með okkur um jólin.

Litli grallarinn var hress og kátur enda kom mikið af bílum og traktorum úr pökkunum.

 

 

Á jólunum er tíminn til að slaka á og hafa það gott í sófanum, þessi þarna voru bara slök.

Ég er ánægð með að myndin af Snotru minni laumaði sér í sófann líka.

Listakonan Sigríður Ævarsdóttir málaði myndina af Snotru og gerði það líka svona lista vel.

Ef að ykkur vantar málverk þá er hún Sigga klárlega að gera góða hluti.

 

 

Þessi fékk að opna einn pakka svona í ,,forrétt" og viti menn það var þessi fíni Claas.

 

 

Sjónvarpsdagskráin var held ég bara fín um jólin...................

Veit ekki hvort að þessir tveir voru að horfa á barnatímann eða veðurfréttirnar.

Eitthvað var það allavega spennandi sem að þeir sáu.

 

 

Þessi vörpulegi jólasveinn er handverk Mumma þegar að hann var á sama aldri og Atli Lárus.

Hann var unninn við eldhúsborðið hjá henni Ingu sem var dagmamma Mumma í æsku.

Síðan var hann jólagjöf til okkar foreldranna árið 1987, hefur verið vel geymdur en mætir þó í vinnuna á hverju ári.

Klárlega dýrsta jólaskrautið á bænum. Unnin af alúð og mettnaði.

Jólatréð er hinsvegar jólagjöfin hans Atla Lárusar til foreldranna og unnið af nákvæmlega sömu alúðinni.

Nú er bara að vita hvort það stendur af sér 33 jólahátíðir í fullri vinnu.

 

Já, jólin eru okkar það er alveg klárt.

 

 

24.12.2020 14:57

 

 

 

02.12.2020 21:43

Kári er kominn í aðventugírinn.

 

Þegar þetta er skrifað hvín og syngur hér í öllu með tilheyrandi hamagangi.

Já, Kári kallinn er greinilega kominn í aðventugírinn en vonandi verður hann ekki jafn djarfur eins og í fyrra.

Þó svo að haustið hafi verið að mörgu leiti gott þá höfum við alveg fengið að finna fyrir því öðru hvoru.

ÞAð er dásamlegt í svona tíðafari að geta unnið í blíðu inní reiðhöll.

Á fyrstu myndinni eru feðgarnir einmitt að leika sér í vinnunni.

Við erum komin vel af stað og ört hefur fjölgað í hesthúsinu síðustu vikurnar.

Annars hafa nokkur hross flogið á vit nýrra ævintýra og flutt til nýrra eigenda.

En plássin hafa fyllst og ný hross fyllt í þeirra skarð.

Ef að allt fer á besta veg og veiran verður til friðs höfum við skipulagt nokkra viðburði í vetur.

Námskeið, mót og ýmislegt annað skemmtilegt og spennandi.

En númer eitt er að fara öllu með gát og taka stöðuna þegar nær dregur.

 

 

Talandi um góða haustdaga.

Þessi mynd er næstum því eins og hún væri tekin á tunglinu en svo er nú reyndar ekki.

Myndin er tekin með dróna yfir hrossarekstri fyrir sunnan Sandfell einn fagran haustdag.

 

 

Hesthúsið fékk smá upplyftingu eða svona létt ,,makeup,, 

Okkur sem munum tímana tvenna veitir ekkert af því svona öðru hvoru.

Sko, húsfreyjunni og hesthúsinu.

 

 

 

Úr sauðfjárdeildinni er það helst að frétta að heimtur fara að verða þokkalegar.

Þó værum við mjög hamingjusöm með að fá nokkra hausa í viðbót.

Fjárfjöldinn er á sama róli og í fyrra, við ákváðum að halda í horfinu og fækka ekki.

Eins og síðast liðna áratugi höldum við sauðfjárbændur að afkoman geti ekki versnað.

Það er því sjálfgefið að halda áfram og telja sér trú um að allt sé á uppleið og botninum náð.

Hvað gerir maður ekki fyrir gleðina ?

Þríeykið hefur marg oft sagt að við verðum að halda í gleðina þrátt fyrir allt.

 

Myndin hér að ofan er tekin í einni af eftirleitum vetrarins.

 

 

Þetta er hún Krummasvört sem mætti hér heim að pípuhliði einn daginn.

Hún var búin að fá nóg af útiverunni og baðst gistingar með lambið sitt og eina vinkonu sína frá Hraunholtum.

Henni var slétt sama um það þó að hún fengi seint í kladdann.

 

 

Þetta er Rönd hún fær líka seint í kladdann og það er engin afsökun að hafa verið að heimsækja hreppstjórann.

Öðru nær hreppstjórinn var í fullum rétti við handtökuna á henni og dótturinni.

Nú er hrútaskráin aðal lesefnið og fengitíminn handan við hornið.

Búið að gefa öllu fénu ormalyf, setja fullorðinsmerkin í gemlingana og forðastauta í allan flotann.

 

 

 

 
Svona var útsýnið stórbrotið einn morguninn.

.

 

Og ekki síðra þegar leið á og birti.

 

 

Nú er sólin hætt að sjást hjá okkur og byrjar ekki að sjást fyrr en 14 janúar 2021.

Þessa mynd tók ég þegar hún var að kveðja áður en hún skrapp í jólafríið.

Já það verða sko bakaðar pönnukökur þann 14 janúar.

01.11.2020 12:02

Drífum það í gang...............

 

Hér í Hlíðinni erum við að sjá fyrir endann á öllu fjárstússi og því sem fylgir því að vera lífstílsbóndi.

Nú er komið að því að pakka því dressi niður (skjótast reynar í það öðru hverju)  og vippa sér í hestagallann.

Okkur er ekki til setunnar boðið nú skal tamið og þjálfað af kappi.

Framundan er góður tími með skemmtilegum verkefnum í hesthúsinu.

Á meðfylgjandi mynd má sjá nýjasta hestamanninn þungan á brún. 

Sennilega hafa foreldrarnir eitthvað verið að skipta sér af þjálfunaráætlun hans og Fannars.

Allur útbúnaður kappans er sérvalinn til þjálfunar á snillingnum Fannari.

Peysan prjónuð af Stellu langömmusystur, sokkarnir frá Lóu langömmusystur, reiðbuxurnar frá ömmu og afa.

Og ekki má gleyma hjálminum sem að hún Sara vinkona hans færði honum.

Já það er eins gott að hafa stílinn á hreinu.

 

Það verður gaman þegar allt kemst á fullt í hesthúsinu eftir haustverkin.

Hesthúsið nýmálað, yfirfarið og dekrað gólf í reiðhöllinni með fullt af spennandi hestum.

Já þetta verður bara góður vetur.

 

 

 

18.10.2020 22:16

Svona dagar...............

 

Það tilheyrir haustinu að fara í eftirleitir aftur og aftur, jafnvel ennþá aftur og aftur.

Þá er gott að hafa góðan sérfræðing með í för sem hefur gott ,,nef,, fyrir kindum og smalamennsku.

Hún Julla Spaðadóttir lítur þarna yfir svæðið, slakar á með eigandanum og tekur stöðuna.

Þær smalasystur þrjár frá Eysteinseyri hafa staðið sig nokkuð vel í haust og sparað sporin.

Mig grunar að hugur þeirra og eigandanna standi til að endurtaka velheppnuð hundakvöld í vetur.

 

 

Fjórhjól má einnig nota sem ,,lasyboystól,, þegar útsýnið er skoðað í nokkur hundruð metra hæð.

 

 

Alvöru hundar komast í Paradís þegar þeir mæta í smalamennskur...............

En þarna er Julla í Paradís sko þessari sem heitir það samkvæmt örnefnaskrá.

 

 

Séð yfir Hlíðarvatn ofan úr Hafurstaðafjalli.

 

 

Við höfum verið í eftirleitum síðustu tvo laugardaga og fengið hreint dásamlegat veður.

 

 

Séð niður að Hafurstöðum og lognið á vatninu algjört.

 

 

Sandfellið og við njótum veðurblíðunnar.

 

Eins og náttúran öll.

 

 

Til að gera langa sögu stutta þá hefur okkur gengið nokkuð vel og náð heim öllu því sem við höfum séð.

En trúlega verða ferðirnar inní fjall þetta haustið nokkrar í viðbót.

 

30.09.2020 21:12

Réttarfjör fjórði hluti. Mýrdalsrétt.

 

Eins og svo oft áður var dásamleg blíða þegar Mýrdalsrétt í Hnappadal fór fram.

Frekar margt fé var í réttinni og mannlífið gott að vanda þrátt fyrir að Covid draugurinn sé á sveimi.

Þessi strákar voru í það minnsta hressir og kátir, Lárus í Haukatungu og Jóel á Bíldhóli.

 

 

Traðarbræður voru að sjálfsögðu mættir þeir Guðbrandur á Staðarhrauni og Steinar frá Tröð.

 

 

Þessir voru búralegir á réttarveggnum þegar að allt fé hafði verið dregið.

Hlíðarfeðgar og Þorkell fyrrverandi bóndi í Miðgörðum.

 

 

Málin rædd...........

 

 

Í þungum þönkum.................

 

 

Hraunhreppingar voru að sjálfsögðu mættir til að sækja sitt fé.

 

 

Dalamenn mættir til að gera sín skil.

 

 

Feðgarnir á Staðarhrauni og Brynjúlfur á Brúarlandi spá í spilin.

 

 

Hraunholtahjón og Halldís á Bíldhóli alveg klár í myndatöku.

 

 

Ég er ekki viss hvað þessir voru að bralla ........................

 

 

.................en það var frekar fyndið.

 

 

 

Skipulagt og spjallað.

 

 

Ystu Garðabóndinn sennilega að hringja í vin..........................

 

 

Arnþór í Haukatungu hefur farið á kostum þegar hann hefur leikið Mumma í þorrablótsmyndböndum síðustu ár.

Sýnist hann vera að máta karaterinn...............svona úr hæfilegri fjarlægð.

 

 

Hjónin í Lækjarbug láta sig ekki vanta í réttirnar enda Guðjón á heimavelli.

Gísli á Helgastöðum gerir það ekki heldur og mætir að vanda.

 

 

 

 

Þessir tveir ræða heimsmálin.

 Jónas á Jörfa og Guðbrandur á Staðarhrauni.

 

 

Þá er þetta að klárst, rekið á milli dilka og síðan á faratækin.

 

 

Þungt hugsi fjárbóndi.

Arnar að telja það sem komið er af fjalli....................

 

 

Sesselja í Haukatungu og mæðgurnar í Krossholti.

 

 

Ásbjörn Haukatungubóndi og Halldís á Bíldhóli ræða málin.

 

 

Gönguæfingar................einn tveir ..............einn tveir.

 

 

Reffileg á réttarveggnum, Guðbrandur, Lárus og Halldís.

 

 

Já, Mýrdalsréttin stendur fyrir sínu og er fínasti samkomustaður.

 

29.09.2020 20:36

Réttir rokka ...........þriðji hluti.

 

Við vorum heppin þegar við smöluðum fegnum reyndar smá dembur en þó alveg innan marka.

Fossarnir voru rólegir og hófsamir í vatnavöxtum og vel gekk að reka yfir árnar.

Fossakrókurinn þarna fyrir miðju einn af mínum uppáhaldsstöðum.

Þarna upp með fossunum liggur svo kölluð Fossaleið á milli Hnappadals og Hörðudals.

 

 

Féð rennur niður Háholtin í átt að Hafurstöðum.

 

 

Horft yfir í Skálina, Nautaskörðin og Urðirnar.

 

 

Horft inn Brekkurnar, Höggið, Selbrekkan og Ferðamannaborgin  á sínum stað.

 

 

 

Þessar dömur stóðu sig vel í fyrirstöðunni á Selkastinu og töpuðu engri kind.

Daníella og Emilía taka stefnuna.

 

 

Atli í klettaklifri á leið fyrir kindur og Björg í Brekkunum í fyrirstöðunni.

 

 

Kolbeinn og Rúnar voru öflugir landgönguliðar að sunnan verðu.

 

 

Þessar dömur stóðu í ströngu í Giljatungunum, Öxlunum já og á Skálarhyrnunni.

 

 

Þessi klikkar ekki á sínum stað í Dyjadölunum var með fulla stjórn á aðstæðum ásamt Halli frænda sínum.

Er æviráðinn á þennan stað í fyrstu leit.

 

 

Kolbeinn tekur stöðuna á veðrinu í símanum.......................frúin fylgjist með.

 

 

En Atli tekur veðrið út um gluggann............og Hrannar etur skyr.

 

 

Þessir snillingar dauðslakir.

 

 

Þetta var grallaradeildin..........................eins og sjá má.

 

 

Dásamlegar dömur sem öllu redda, hvar værum við án þeirra??

 

 

Mættar í reiðhallarsalinn til að skammta okkur smalagenginu.

Ómissandi elskur.

 

 

Þetta er ekki Eva Joly mætt með tertu í réttirnar ............ ó nei gleraugun blekkja.

Þetta er orginal Þóranna með árlega dásemdar köku.

 

 

Smá sýnishorn af kaffiborðinu sko öðrum endanum takið eftir.

Það er ríkidæmi að eiga eitt stykki Stellu móðursystur á kanntinum.

 

 

Það var nauðsynlegt að hafa rúmt á mannskapnum þetta árið og því borðuðum við í salnum í reiðhöllinni.

 

 

Dalamenn taka stöðuna og spá í spilin.

 

 

Það gerðu líka þessi.

 

 

Eðalsmalar spjalla saman eftir matinn.

 

 

29.09.2020 17:31

Réttir rokka ............ annar hluti.

 

 

Þessar reffilegu gimbrar eru ofurgreindar og hlýða Víði eins og lög gera ráð fyrir.

Ein kind kæmist auðveldlega á milli þeirra ........... svona langsum allavega.

Hér hefur verði dansað rollurokk alla daga í hálfan mánuð og hvergi gefið eftir.

Leitir, réttir, förgun og hvað eina sem sauðfjárbúskap við kemur en allt þó aðeins öðruvísi en áður.

Já þetta leiðinda covid truflar margt en þó ekki allt. Það var í það minnsta gaman alla þessa daga.

Þetta árið verða myndirnar að tala sínu máli en þó komu dagar þar sem að veðrið leyfið ekki myndatökur.

Okkar góða aðstoðarfólk mætti en þó urðu nokkrir uppáhalds að bíða betri tíma.

Takk fyrir alla hjálpina hún var dásamleg og þið hin sem komust ekki við hlökkum til að fá ykkur síðar.

 

 

Þarna er verið að legga af stað í smalamennskuna sem er alltaf mannfrekust og lengst.

Þá smölum við Hafustaða og Hlíðarland en að auki var Bakkamúlinn smalaður til okkar.

Á myndinni eru Ísólfur, Brá, Maron, Skúli og Hrannar.

 

 

 

Þarna eru hinsvegar hluti af landgönguliðinu sem lagði fyrst af stað og fór í lengstu göngurnar.

Þá er gott að vera léttir í spori, þarna má m.a sjá maraþonhlaupara og flugmann.

Hallur, Hilmar, Kolbeinn og Darri klári í slaginn.

 

 

Og ekki standa þessar dömur sig síður eldfljótar og úrvals smalar.

 

 

Það er ekki alltaf slétt............... þarna er Ísólfur í smá klöngri.

 

 

 

Komnar niður á veg og leiðin styttist.

 

 

Ef að grannt er skoðað má sjá tvo smala á myndinni þá Kolbein og Hall.

 

 

En hérna bara einn........................

 

 

.........................eins og hér.

 

 

Hér eru hinsvegar nokkrir smalar saman komnir a.m.k þrír fjórfættir og áhugasamir.

 

 

Og áfram skal haldið.

 

 

Sumar kindur velja ekkert endilega bestu leiðina.................

 

 

Vegaveitingar voru hér mættar á svæðið og hresstu aðeins uppá mannskapinn.

 

 

Held bara það hafi verið gleði í dósinni góðu.

 

 

Búralegir þessir kappar og kátir með veitingarnar og lífið.

 

 

Það var bara einn Hallur sem mætti í réttirnar núna, hann var tvíefldur að þessu sinni.

Hinn mætir næst hress að vanda.

 

 

Það þarf að fara víða jafnvel innan túngirðingar.

 

Gott þegar vatnsstaðan er svona há þegar smalamennskur standa yfir.

Færri flóttaleiðir.

Framhald verður tilbúið til birtingar innan skamms.

14.09.2020 23:02

Fjöllin krakkar............fjöllin.

 

 

Að búa í fjöllunum getur verið töff..................

Það á bæði við þegar veðrið er dásamlega gott og einnig þegar veðrið er dásamlega ekki gott.

Í gær var það gott og því var um að gera rjúka til fjalla og taka svona æfningasmalamennsku.

Fossáin var saklaus og falleg en það hefur hún ekki alltaf verið í kringum leitirnar.

Við náðum heim þó nokkrum fjölda fjár sem komið var niður af fjalli.

Með hjálp góðra manna og kvenna hafðist þetta og við vorum mjög sátt með árangurinn.

Smalamennskur og fjárrag hafa tekið yfir og nú er bara að njóta og þjóta.

En hrjóta síðar.

 

 

Einn af mínum uppáhaldsstöðum er þegar staðið er uppá Kastalanum við Hafurstaði.

Þá er fallegt útsýni yfir Hlíðarvatn og niður dalinn.

 

 

Boðið var uppá listasýningu af bestu gerð þegar að skýin skörtuðu sínu fegursta.

Blátt listaverk yfir Hlíðarmúlanum.

 

 

Þessi mynd er tekin af Kastalnum yfir bæjarstæðið á Hafurstöðum í átt að Sandfellinu.

 

 

Já Sandfellið var dökkt í gær og skar sig vel úr í landslaginu.

 

 

Við lögðum af stað í blíðu og smá golu en það átti eftir að breytast og það mjög snögglega.

Sjáið þið bakkann sem er að læðast þarna yfir ?

 

 

En það var ekki mikið úr þessu sem betur fer.

 

 

Blés reyndar kröftuglega þegar ég stóð uppá toppi Stekkjaborgar en það var bara hressandi.

 

 

Af Stekkjaborg en línana beint í toppinn á Geirhnjúknum........hann verður smalaður síðar.

 

 

Stóðið fylgdist með og lét sér fátt um finnast , kannski dreymir þau um að gera ursla í safninu sem kemur síðar af fjalli ?

 

 

 

10.09.2020 21:36

Skipulagt kaos.

 

Já svona getur sveitalífið verði gott.................... stund milli stríða í dásamlegu veðri.

Það var svona vinnufundur og þá er nú gott að taka smá stund í andlega íhugun.

Annars fer nú að verða hæpið að taka lífinu með ró það styttist nefninlega í réttir.

Og eins og stundum áður er nú ýmislegt eftir að gera áður en hátíðin gengur í garð.

 

 

Dagurinn fór að mestu leiti í að gera við réttina við fjárhúsin nú eða næstu því endurbyggja hana.

Skipta um staura og timbur síðan verður að leggja rauða dregilinn með góðum skammti af rauðamöl.

Þá verður réttin loksins orðin ásættanlegur samkomustaður fyrir sauðfé og smala.

 

Næstu dagar eru vel ásettnir og skipulag næstu viku orðið að mestu klárt.

Um helgina byrjum við kindastússið þetta haustið á að sækja fé inná Skógarströnd.

Á mánudaginn þann 14 förum við svo og gerum skil í Skarðsrétt.

Þriðjudagurinn er dagurinn sem að allt sem er eftir verður gert..............

Miðvikudagur er smaladagur inní Hlíð og útá Hlíð.

Fimmtudagur er smalað á Oddastöðum og Hliðarmúlinn.

Föstudagur þá er stæðsta smalamennskan okkar þ.e.a.s Hlíðar og Hafurstaðaland smalað með nokkrum auka ,,slaufum,,

Laugardagurinn er Vörðufellsréttardagurinn og auk þess þarf að sækja fé á aðra bæi.

Á sunnudaginn rekum við svo inn drögum í sundur, veljum og vigtum sláturlömb.

Mánudagur þá rekum við inn sláturlömb og undirbúum fyrir fluttning á þriðjudegi.

Þriðjudagurinn er svo Mýrdalsréttardagurinn og að auki verða sótt til okkar sláturlömb.

Miðvikudagurinn................tja okkur leggst eitthvað til, nú eða tökum það bara rólega eftir törnina.

Nú er bara að hugsa hlýlega til allra smalanna okkar og vona að veðrið verði dásamlegt.

Hlakka til að sjá ykkur við erum langt undir 200 ennþá.

 

 

Bara svona í lokin..................

Þarna sjáið þið Grýluhellir hann er hérna í Hlíðarmúlanum nánar tiltekið í Bæjarkastinu. Grýla býr í hellinum á því er enginn vafi.

Bæjarkastið var gjarnan æfinga smalastaður upprennanndi smala svona á meðan þeir voru að ávinna sér traust til að fara uppá Múla.

Á mínum yngri árum beið ég eftir að fá að sjá kellu en hún vildi aldrei sýna sig þegar ég fór þarna um.

Verð samt að játa að ég var svolítið hrædd þegar ég snéri baki í hellirinn og fór heim aftur.

Var ekki alveg með hreina samvisku og hugsaði mikið um hvað maður mætti vera óþekkur til að sleppa.

Kannski hitti ég Grýlu í næstu smalamennsku.

31.08.2020 21:20

Smá fréttaskot úr Hlíðinni.

 

Það er ennþá sumar hér í Hlíðinni hægur vindur, hiti og bara eitthvað svo notalegt.

Þegar þessi tími er kominn er það nú ekki sjálfgefið. Svo fyrir það ber að þakka.

Næturfrost og næðingur eru kannski í kortunum en við erum ekkert að velta okkur uppúr því.

Sumarið hefur á margan hátt verið gott svona frá náttúrunnar hendi.

Gott tíðarfar, góður heyfengur og svo maður tali nú ekki um silungsveiðina sem hefur verið með miklum ágætum.

En það er ýmislegt sem ekki hefur verið eins og best verður á kosið.

Covid kvikindið hefur gert það að verkum að fáir hestahópar voru á ferðinni hjá okkur þetta sumarið.

Eins fórum við ekki í okkar árlegu stóru og skemmtilegu hestaferð  en það bíður bara betri tíma.

Það verður nú eitthvað þegar við förum af stað eftir að hafa verið háfl ,,fjörusvellt,, heilt sumar.

Eins hafa margir af okkar góðu gestum sem hugðust koma og dvelja í gestahúsunum ekki haft tök á að koma.

En við erum bjartsýn og hlökkum til að taka á móti þeim þegar allt er um garð gengið.

 

Tamningar og þjálfun eru í fullum gangi þar sem bæði er verið að vinna við frumtamningar og einnig þjálfun nýrra söluhrossa.

Það hafa komið mörg spennandi tryppi til okkar í tamningu og einnig höfum við kynnst nýjum og spennandi gripum úr okkar ræktun .

Boðið var uppá frumtamninganámskeið hér og mættu nemendur með sín eigin tryppi til að vinna með.

Alltaf jafn gaman að fylgjast með og sjá efnileg trippi og tamningamenn. Til stendur að bjóða uppá fleiri námskeið og fleira skemmtilegt.

 

Þrjár hryssur eru komanar heim eftir stefnumót sumarsins með vottorð uppá vasann um að gæðingsefni sé væntanlegt næsta sumar.

Snekkja Glotta og Skútudóttir fór undir Álfaklett frá Syðri Gegnishólum.

Sjaldséð Baugs og Venusardóttir fór undir Svartálf frá Syðri Gegnsihólum.

Gangskör Adams og Kolskarardóttir fór undir Ljósvaka frá Valstrýtu.

 

Kolskör er svo rétt ókomin heim eftir stefnumót við Veigar frá Skipaskaga.

 

Þetta verður bara spennandi sko.

 

23.08.2020 10:02

Það er sumar.

 

Verðurblíðan undanfarið hefur verið dásamleg hér í Hlíðinni.

Orð eru óþörf þegar myndirnar tala sínu máli.

Þarna sést heim í Hlíðina á fallegum degi.

 

 

Steinholtið, Hlíðarvatn og fjöllin öll á sínum stað.

 

 

Litadýrð.

 

 

Spegill dagsins.

 

 

Veiðistaðurinn góði.

 

 

Kvöldkyrrðin er dásamleg.

 

 

Kvöldgöngutúrarnir í svona aðstæðum eru frábærir og engin afsökun til að sleppa þeim.

Veiðimenn og tjaldgestir hafa notið einnar bestu veðurblíðu sumarsins hér um helgina.

Vonandi verða næstu vikur eitthvað í líkingu við þetta.

 

09.08.2020 21:47

Yndið mitt hún Snotra.

 

 

Snotra Kubbs og Týrudóttir 2007-2020.

 

Dásamlega Snotra mín kvaddi okkur þann 7 ágúst eftir 13 ára samveru.

Það er tómlegt að hitta ekki síkáta og glaða Snotru sem fagnaði manni alltaf með gleði og hlýju.

Elsku mjúki bangsahundurinn minn skottast nú um í grænu högunum hinumegin.

Það er gaman að eiga góðan, glaðan og tryggan hund sem veitir gleði.

Snotra var skemmtilegur heimilis/hefðarhundur sem hafði skoðun á öllu og lét gjarnan skoðanir sínar í ljós.

Þegar Border collie ,,bjánarnir,, (sko í augum Snotru) voru með læti og hamagang varð Snotra æf og reyndi allt sem hún gata til að stoppa þá.

Það gekk nú misjafnlega en tókst stundum vel sésrstaklega þegar allir voru komnir inn og í aðhald.

Þá tók Snotra fulla stjórn og gat jafnvel beygt brattasta Borderinn.

Ein var þó reglan sem Snotra kenndi öðrum hundum í eitt skipti fyrir öll. 

,,Matardallinn snertið þið ekki, hann er minn,,

 

 

Athugul, boðin og búin að taka þátt í öllu því skemmtilega sem lífið bauð uppá.

Uppáhalds verkin hennar Snortu voru að skottast með í reiðtúrum, snúast í kringum okkur í hesthúsinu og

siða rollurnar jafnt innan sem utan dyra.

 

 

Göngutúrarnir voru líka skemmtilegir og gaman að hafa náð nokkrum einstaklega góðum í sumar.

 

 

Jólahundurinn Snotra situr hér á hestbaki í hlutverki ofurfyrirsætu.

Afraksturinn prýddi jólakort sem var vel viðhæfi enda þetta jólabros óaðfinnanlegt.

 

 

Snotra átti í mjög nánu haturs/ástarsambandi við alla þá ketti sem voru henni samtíða.

Ekkert fannst henni skemmtilegara en góður sprettur á eftir lafhræddum ketti.

Ef að hún var heppin þá náði hún smá gleffsi í mjúkan kisubossa.

Það fannst henni klárlega merki um að hún hefði náð fullnaðar sigri.

Hinsvegar ef að kötturinn stoppaði og snéri sér að henni gat málið vandast.

Öruggasta leiðin til að bera örugglega ,,sigur,, úr bítum var að labba rakleitt framhjá helv... og þykjast ekki sjá hann.

En það var líka tvíeggja sverð þar sem sumum kisum fannst hún ekkert sérlega hættuleg og áttu það til að rjúka í skottið.

Það var niðurlægjandi.

 

 

Snotra vildi helsta alltaf vera með í öllu sem gert var og alltaf til í eitthvað nýtt.

Þarna á myndinni hefur hún tekið að sér skipsstjórn og það með glæsibrag.

Eða er hún að bíða eftir hinum íslenska hundi Leonardo DiCaprio ???

 

 

Baddi frændi hennar var í miklu uppáhaldi en hann flutti í Garðabæinn ungur.

Þegar Baddi kom í sveitina var heldur betur fjör á bænum.

 

  

 

 

Snotra eignaðist marga vini úr þeim stóra hópi sem dvalið hefur hér hjá okkur allt hennar líf.

Ég er  nokkuð viss um að stundum var Snotra hreinlega trúnaðarvinur og svoleiðis vinir eru dýrmætir.

Þær eru ófáar myndirnar sem ég hef fengið frá því góða fólki sem hefur verið hér hjá okkur.

Takk fyrir allar þessar fínu myndir ég er einmitt að safna svona Snotrumyndum.

Takk Snotra fyrir allar góðu stundirnar.

 

02.07.2020 14:58

Veiðin og blíðan ..........það er fín blanda.

 

Veiðin hér í Hlíðarvatni í Hnappadal hefur verið með afbrigðum góð það sem af er sumri.

Þrátt fyrir að veðurguðinn hafi boðið uppá full fjölbreyttan veðurseðil þá eru menn kátir.

Margir stóri urriðar og vænar bleikjur hafa komið á land veiðimönnum til mikillar ánægju.

Tjaldstæðin hafa verði nýtt og fólk notið þess að vera í kyrrð og ró laust við ys og þys.

 

 

Þessir flottu urriðar komu á land á einum uppáhaldsveiðistaðnum okkar hér í Hlíðinni.

Hafa svo sannarlega glatt og mett góða veiðimenn.

 

 

Já kvöldkyrrðin hér í Hlíðinni er dásamleg og ekki skemmir útsynið nú fyrir.

Einmitt...........ég er alveg hlutlaus.

 

 

Svo að maður tali nú ekki um morgnana....................

Verið velkomin til okkar í Hlíðinni, Hlíðarvatn í Hnappadal stendur alltaf fyrir sínu.

Ef að þið óskið eftir frekari upplýsingum þá er um að gera að hafa samband.

 

Sigrún 8628422 og sigrun@hallkelsstadahlid.is

Mummi 7702020 og mummi @hallkelsstadahlid.is