18.10.2020 22:16

Svona dagar...............

 

Það tilheyrir haustinu að fara í eftirleitir aftur og aftur, jafnvel ennþá aftur og aftur.

Þá er gott að hafa góðan sérfræðing með í för sem hefur gott ,,nef,, fyrir kindum og smalamennsku.

Hún Julla Spaðadóttir lítur þarna yfir svæðið, slakar á með eigandanum og tekur stöðuna.

Þær smalasystur þrjár frá Eysteinseyri hafa staðið sig nokkuð vel í haust og sparað sporin.

Mig grunar að hugur þeirra og eigandanna standi til að endurtaka velheppnuð hundakvöld í vetur.

 

 

Fjórhjól má einnig nota sem ,,lasyboystól,, þegar útsýnið er skoðað í nokkur hundruð metra hæð.

 

 

Alvöru hundar komast í Paradís þegar þeir mæta í smalamennskur...............

En þarna er Julla í Paradís sko þessari sem heitir það samkvæmt örnefnaskrá.

 

 

Séð yfir Hlíðarvatn ofan úr Hafurstaðafjalli.

 

 

Við höfum verið í eftirleitum síðustu tvo laugardaga og fengið hreint dásamlegat veður.

 

 

Séð niður að Hafurstöðum og lognið á vatninu algjört.

 

 

Sandfellið og við njótum veðurblíðunnar.

 

Eins og náttúran öll.

 

 

Til að gera langa sögu stutta þá hefur okkur gengið nokkuð vel og náð heim öllu því sem við höfum séð.

En trúlega verða ferðirnar inní fjall þetta haustið nokkrar í viðbót.

 

30.09.2020 21:12

Réttarfjör fjórði hluti. Mýrdalsrétt.

 

Eins og svo oft áður var dásamleg blíða þegar Mýrdalsrétt í Hnappadal fór fram.

Frekar margt fé var í réttinni og mannlífið gott að vanda þrátt fyrir að Covid draugurinn sé á sveimi.

Þessi strákar voru í það minnsta hressir og kátir, Lárus í Haukatungu og Jóel á Bíldhóli.

 

 

Traðarbræður voru að sjálfsögðu mættir þeir Guðbrandur á Staðarhrauni og Steinar frá Tröð.

 

 

Þessir voru búralegir á réttarveggnum þegar að allt fé hafði verið dregið.

Hlíðarfeðgar og Þorkell fyrrverandi bóndi í Miðgörðum.

 

 

Málin rædd...........

 

 

Í þungum þönkum.................

 

 

Hraunhreppingar voru að sjálfsögðu mættir til að sækja sitt fé.

 

 

Dalamenn mættir til að gera sín skil.

 

 

Feðgarnir á Staðarhrauni og Brynjúlfur á Brúarlandi spá í spilin.

 

 

Hraunholtahjón og Halldís á Bíldhóli alveg klár í myndatöku.

 

 

Ég er ekki viss hvað þessir voru að bralla ........................

 

 

.................en það var frekar fyndið.

 

 

 

Skipulagt og spjallað.

 

 

Ystu Garðabóndinn sennilega að hringja í vin..........................

 

 

Arnþór í Haukatungu hefur farið á kostum þegar hann hefur leikið Mumma í þorrablótsmyndböndum síðustu ár.

Sýnist hann vera að máta karaterinn...............svona úr hæfilegri fjarlægð.

 

 

Hjónin í Lækjarbug láta sig ekki vanta í réttirnar enda Guðjón á heimavelli.

Gísli á Helgastöðum gerir það ekki heldur og mætir að vanda.

 

 

 

 

Þessir tveir ræða heimsmálin.

 Jónas á Jörfa og Guðbrandur á Staðarhrauni.

 

 

Þá er þetta að klárst, rekið á milli dilka og síðan á faratækin.

 

 

Þungt hugsi fjárbóndi.

Arnar að telja það sem komið er af fjalli....................

 

 

Sesselja í Haukatungu og mæðgurnar í Krossholti.

 

 

Ásbjörn Haukatungubóndi og Halldís á Bíldhóli ræða málin.

 

 

Gönguæfingar................einn tveir ..............einn tveir.

 

 

Reffileg á réttarveggnum, Guðbrandur, Lárus og Halldís.

 

 

Já, Mýrdalsréttin stendur fyrir sínu og er fínasti samkomustaður.

 

29.09.2020 20:36

Réttir rokka ...........þriðji hluti.

 

Við vorum heppin þegar við smöluðum fegnum reyndar smá dembur en þó alveg innan marka.

Fossarnir voru rólegir og hófsamir í vatnavöxtum og vel gekk að reka yfir árnar.

Fossakrókurinn þarna fyrir miðju einn af mínum uppáhaldsstöðum.

Þarna upp með fossunum liggur svo kölluð Fossaleið á milli Hnappadals og Hörðudals.

 

 

Féð rennur niður Háholtin í átt að Hafurstöðum.

 

 

Horft yfir í Skálina, Nautaskörðin og Urðirnar.

 

 

Horft inn Brekkurnar, Höggið, Selbrekkan og Ferðamannaborgin  á sínum stað.

 

 

 

Þessar dömur stóðu sig vel í fyrirstöðunni á Selkastinu og töpuðu engri kind.

Daníella og Emilía taka stefnuna.

 

 

Atli í klettaklifri á leið fyrir kindur og Björg í Brekkunum í fyrirstöðunni.

 

 

Kolbeinn og Rúnar voru öflugir landgönguliðar að sunnan verðu.

 

 

Þessar dömur stóðu í ströngu í Giljatungunum, Öxlunum já og á Skálarhyrnunni.

 

 

Þessi klikkar ekki á sínum stað í Dyjadölunum var með fulla stjórn á aðstæðum ásamt Halli frænda sínum.

Er æviráðinn á þennan stað í fyrstu leit.

 

 

Kolbeinn tekur stöðuna á veðrinu í símanum.......................frúin fylgjist með.

 

 

En Atli tekur veðrið út um gluggann............og Hrannar etur skyr.

 

 

Þessir snillingar dauðslakir.

 

 

Þetta var grallaradeildin..........................eins og sjá má.

 

 

Dásamlegar dömur sem öllu redda, hvar værum við án þeirra??

 

 

Mættar í reiðhallarsalinn til að skammta okkur smalagenginu.

Ómissandi elskur.

 

 

Þetta er ekki Eva Joly mætt með tertu í réttirnar ............ ó nei gleraugun blekkja.

Þetta er orginal Þóranna með árlega dásemdar köku.

 

 

Smá sýnishorn af kaffiborðinu sko öðrum endanum takið eftir.

Það er ríkidæmi að eiga eitt stykki Stellu móðursystur á kanntinum.

 

 

Það var nauðsynlegt að hafa rúmt á mannskapnum þetta árið og því borðuðum við í salnum í reiðhöllinni.

 

 

Dalamenn taka stöðuna og spá í spilin.

 

 

Það gerðu líka þessi.

 

 

Eðalsmalar spjalla saman eftir matinn.

 

 

29.09.2020 17:31

Réttir rokka ............ annar hluti.

 

 

Þessar reffilegu gimbrar eru ofurgreindar og hlýða Víði eins og lög gera ráð fyrir.

Ein kind kæmist auðveldlega á milli þeirra ........... svona langsum allavega.

Hér hefur verði dansað rollurokk alla daga í hálfan mánuð og hvergi gefið eftir.

Leitir, réttir, förgun og hvað eina sem sauðfjárbúskap við kemur en allt þó aðeins öðruvísi en áður.

Já þetta leiðinda covid truflar margt en þó ekki allt. Það var í það minnsta gaman alla þessa daga.

Þetta árið verða myndirnar að tala sínu máli en þó komu dagar þar sem að veðrið leyfið ekki myndatökur.

Okkar góða aðstoðarfólk mætti en þó urðu nokkrir uppáhalds að bíða betri tíma.

Takk fyrir alla hjálpina hún var dásamleg og þið hin sem komust ekki við hlökkum til að fá ykkur síðar.

 

 

Þarna er verið að legga af stað í smalamennskuna sem er alltaf mannfrekust og lengst.

Þá smölum við Hafustaða og Hlíðarland en að auki var Bakkamúlinn smalaður til okkar.

Á myndinni eru Ísólfur, Brá, Maron, Skúli og Hrannar.

 

 

 

Þarna eru hinsvegar hluti af landgönguliðinu sem lagði fyrst af stað og fór í lengstu göngurnar.

Þá er gott að vera léttir í spori, þarna má m.a sjá maraþonhlaupara og flugmann.

Hallur, Hilmar, Kolbeinn og Darri klári í slaginn.

 

 

Og ekki standa þessar dömur sig síður eldfljótar og úrvals smalar.

 

 

Það er ekki alltaf slétt............... þarna er Ísólfur í smá klöngri.

 

 

 

Komnar niður á veg og leiðin styttist.

 

 

Ef að grannt er skoðað má sjá tvo smala á myndinni þá Kolbein og Hall.

 

 

En hérna bara einn........................

 

 

.........................eins og hér.

 

 

Hér eru hinsvegar nokkrir smalar saman komnir a.m.k þrír fjórfættir og áhugasamir.

 

 

Og áfram skal haldið.

 

 

Sumar kindur velja ekkert endilega bestu leiðina.................

 

 

Vegaveitingar voru hér mættar á svæðið og hresstu aðeins uppá mannskapinn.

 

 

Held bara það hafi verið gleði í dósinni góðu.

 

 

Búralegir þessir kappar og kátir með veitingarnar og lífið.

 

 

Það var bara einn Hallur sem mætti í réttirnar núna, hann var tvíefldur að þessu sinni.

Hinn mætir næst hress að vanda.

 

 

Það þarf að fara víða jafnvel innan túngirðingar.

 

Gott þegar vatnsstaðan er svona há þegar smalamennskur standa yfir.

Færri flóttaleiðir.

Framhald verður tilbúið til birtingar innan skamms.

14.09.2020 23:02

Fjöllin krakkar............fjöllin.

 

 

Að búa í fjöllunum getur verið töff..................

Það á bæði við þegar veðrið er dásamlega gott og einnig þegar veðrið er dásamlega ekki gott.

Í gær var það gott og því var um að gera rjúka til fjalla og taka svona æfningasmalamennsku.

Fossáin var saklaus og falleg en það hefur hún ekki alltaf verið í kringum leitirnar.

Við náðum heim þó nokkrum fjölda fjár sem komið var niður af fjalli.

Með hjálp góðra manna og kvenna hafðist þetta og við vorum mjög sátt með árangurinn.

Smalamennskur og fjárrag hafa tekið yfir og nú er bara að njóta og þjóta.

En hrjóta síðar.

 

 

Einn af mínum uppáhaldsstöðum er þegar staðið er uppá Kastalanum við Hafurstaði.

Þá er fallegt útsýni yfir Hlíðarvatn og niður dalinn.

 

 

Boðið var uppá listasýningu af bestu gerð þegar að skýin skörtuðu sínu fegursta.

Blátt listaverk yfir Hlíðarmúlanum.

 

 

Þessi mynd er tekin af Kastalnum yfir bæjarstæðið á Hafurstöðum í átt að Sandfellinu.

 

 

Já Sandfellið var dökkt í gær og skar sig vel úr í landslaginu.

 

 

Við lögðum af stað í blíðu og smá golu en það átti eftir að breytast og það mjög snögglega.

Sjáið þið bakkann sem er að læðast þarna yfir ?

 

 

En það var ekki mikið úr þessu sem betur fer.

 

 

Blés reyndar kröftuglega þegar ég stóð uppá toppi Stekkjaborgar en það var bara hressandi.

 

 

Af Stekkjaborg en línana beint í toppinn á Geirhnjúknum........hann verður smalaður síðar.

 

 

Stóðið fylgdist með og lét sér fátt um finnast , kannski dreymir þau um að gera ursla í safninu sem kemur síðar af fjalli ?

 

 

 

10.09.2020 21:36

Skipulagt kaos.

 

Já svona getur sveitalífið verði gott.................... stund milli stríða í dásamlegu veðri.

Það var svona vinnufundur og þá er nú gott að taka smá stund í andlega íhugun.

Annars fer nú að verða hæpið að taka lífinu með ró það styttist nefninlega í réttir.

Og eins og stundum áður er nú ýmislegt eftir að gera áður en hátíðin gengur í garð.

 

 

Dagurinn fór að mestu leiti í að gera við réttina við fjárhúsin nú eða næstu því endurbyggja hana.

Skipta um staura og timbur síðan verður að leggja rauða dregilinn með góðum skammti af rauðamöl.

Þá verður réttin loksins orðin ásættanlegur samkomustaður fyrir sauðfé og smala.

 

Næstu dagar eru vel ásettnir og skipulag næstu viku orðið að mestu klárt.

Um helgina byrjum við kindastússið þetta haustið á að sækja fé inná Skógarströnd.

Á mánudaginn þann 14 förum við svo og gerum skil í Skarðsrétt.

Þriðjudagurinn er dagurinn sem að allt sem er eftir verður gert..............

Miðvikudagur er smaladagur inní Hlíð og útá Hlíð.

Fimmtudagur er smalað á Oddastöðum og Hliðarmúlinn.

Föstudagur þá er stæðsta smalamennskan okkar þ.e.a.s Hlíðar og Hafurstaðaland smalað með nokkrum auka ,,slaufum,,

Laugardagurinn er Vörðufellsréttardagurinn og auk þess þarf að sækja fé á aðra bæi.

Á sunnudaginn rekum við svo inn drögum í sundur, veljum og vigtum sláturlömb.

Mánudagur þá rekum við inn sláturlömb og undirbúum fyrir fluttning á þriðjudegi.

Þriðjudagurinn er svo Mýrdalsréttardagurinn og að auki verða sótt til okkar sláturlömb.

Miðvikudagurinn................tja okkur leggst eitthvað til, nú eða tökum það bara rólega eftir törnina.

Nú er bara að hugsa hlýlega til allra smalanna okkar og vona að veðrið verði dásamlegt.

Hlakka til að sjá ykkur við erum langt undir 200 ennþá.

 

 

Bara svona í lokin..................

Þarna sjáið þið Grýluhellir hann er hérna í Hlíðarmúlanum nánar tiltekið í Bæjarkastinu. Grýla býr í hellinum á því er enginn vafi.

Bæjarkastið var gjarnan æfinga smalastaður upprennanndi smala svona á meðan þeir voru að ávinna sér traust til að fara uppá Múla.

Á mínum yngri árum beið ég eftir að fá að sjá kellu en hún vildi aldrei sýna sig þegar ég fór þarna um.

Verð samt að játa að ég var svolítið hrædd þegar ég snéri baki í hellirinn og fór heim aftur.

Var ekki alveg með hreina samvisku og hugsaði mikið um hvað maður mætti vera óþekkur til að sleppa.

Kannski hitti ég Grýlu í næstu smalamennsku.

31.08.2020 21:20

Smá fréttaskot úr Hlíðinni.

 

Það er ennþá sumar hér í Hlíðinni hægur vindur, hiti og bara eitthvað svo notalegt.

Þegar þessi tími er kominn er það nú ekki sjálfgefið. Svo fyrir það ber að þakka.

Næturfrost og næðingur eru kannski í kortunum en við erum ekkert að velta okkur uppúr því.

Sumarið hefur á margan hátt verið gott svona frá náttúrunnar hendi.

Gott tíðarfar, góður heyfengur og svo maður tali nú ekki um silungsveiðina sem hefur verið með miklum ágætum.

En það er ýmislegt sem ekki hefur verið eins og best verður á kosið.

Covid kvikindið hefur gert það að verkum að fáir hestahópar voru á ferðinni hjá okkur þetta sumarið.

Eins fórum við ekki í okkar árlegu stóru og skemmtilegu hestaferð  en það bíður bara betri tíma.

Það verður nú eitthvað þegar við förum af stað eftir að hafa verið háfl ,,fjörusvellt,, heilt sumar.

Eins hafa margir af okkar góðu gestum sem hugðust koma og dvelja í gestahúsunum ekki haft tök á að koma.

En við erum bjartsýn og hlökkum til að taka á móti þeim þegar allt er um garð gengið.

 

Tamningar og þjálfun eru í fullum gangi þar sem bæði er verið að vinna við frumtamningar og einnig þjálfun nýrra söluhrossa.

Það hafa komið mörg spennandi tryppi til okkar í tamningu og einnig höfum við kynnst nýjum og spennandi gripum úr okkar ræktun .

Boðið var uppá frumtamninganámskeið hér og mættu nemendur með sín eigin tryppi til að vinna með.

Alltaf jafn gaman að fylgjast með og sjá efnileg trippi og tamningamenn. Til stendur að bjóða uppá fleiri námskeið og fleira skemmtilegt.

 

Þrjár hryssur eru komanar heim eftir stefnumót sumarsins með vottorð uppá vasann um að gæðingsefni sé væntanlegt næsta sumar.

Snekkja Glotta og Skútudóttir fór undir Álfaklett frá Syðri Gegnishólum.

Sjaldséð Baugs og Venusardóttir fór undir Svartálf frá Syðri Gegnsihólum.

Gangskör Adams og Kolskarardóttir fór undir Ljósvaka frá Valstrýtu.

 

Kolskör er svo rétt ókomin heim eftir stefnumót við Veigar frá Skipaskaga.

 

Þetta verður bara spennandi sko.

 

23.08.2020 10:02

Það er sumar.

 

Verðurblíðan undanfarið hefur verið dásamleg hér í Hlíðinni.

Orð eru óþörf þegar myndirnar tala sínu máli.

Þarna sést heim í Hlíðina á fallegum degi.

 

 

Steinholtið, Hlíðarvatn og fjöllin öll á sínum stað.

 

 

Litadýrð.

 

 

Spegill dagsins.

 

 

Veiðistaðurinn góði.

 

 

Kvöldkyrrðin er dásamleg.

 

 

Kvöldgöngutúrarnir í svona aðstæðum eru frábærir og engin afsökun til að sleppa þeim.

Veiðimenn og tjaldgestir hafa notið einnar bestu veðurblíðu sumarsins hér um helgina.

Vonandi verða næstu vikur eitthvað í líkingu við þetta.

 

09.08.2020 21:47

Yndið mitt hún Snotra.

 

 

Snotra Kubbs og Týrudóttir 2007-2020.

 

Dásamlega Snotra mín kvaddi okkur þann 7 ágúst eftir 13 ára samveru.

Það er tómlegt að hitta ekki síkáta og glaða Snotru sem fagnaði manni alltaf með gleði og hlýju.

Elsku mjúki bangsahundurinn minn skottast nú um í grænu högunum hinumegin.

Það er gaman að eiga góðan, glaðan og tryggan hund sem veitir gleði.

Snotra var skemmtilegur heimilis/hefðarhundur sem hafði skoðun á öllu og lét gjarnan skoðanir sínar í ljós.

Þegar Border collie ,,bjánarnir,, (sko í augum Snotru) voru með læti og hamagang varð Snotra æf og reyndi allt sem hún gata til að stoppa þá.

Það gekk nú misjafnlega en tókst stundum vel sésrstaklega þegar allir voru komnir inn og í aðhald.

Þá tók Snotra fulla stjórn og gat jafnvel beygt brattasta Borderinn.

Ein var þó reglan sem Snotra kenndi öðrum hundum í eitt skipti fyrir öll. 

,,Matardallinn snertið þið ekki, hann er minn,,

 

 

Athugul, boðin og búin að taka þátt í öllu því skemmtilega sem lífið bauð uppá.

Uppáhalds verkin hennar Snortu voru að skottast með í reiðtúrum, snúast í kringum okkur í hesthúsinu og

siða rollurnar jafnt innan sem utan dyra.

 

 

Göngutúrarnir voru líka skemmtilegir og gaman að hafa náð nokkrum einstaklega góðum í sumar.

 

 

Jólahundurinn Snotra situr hér á hestbaki í hlutverki ofurfyrirsætu.

Afraksturinn prýddi jólakort sem var vel viðhæfi enda þetta jólabros óaðfinnanlegt.

 

 

Snotra átti í mjög nánu haturs/ástarsambandi við alla þá ketti sem voru henni samtíða.

Ekkert fannst henni skemmtilegara en góður sprettur á eftir lafhræddum ketti.

Ef að hún var heppin þá náði hún smá gleffsi í mjúkan kisubossa.

Það fannst henni klárlega merki um að hún hefði náð fullnaðar sigri.

Hinsvegar ef að kötturinn stoppaði og snéri sér að henni gat málið vandast.

Öruggasta leiðin til að bera örugglega ,,sigur,, úr bítum var að labba rakleitt framhjá helv... og þykjast ekki sjá hann.

En það var líka tvíeggja sverð þar sem sumum kisum fannst hún ekkert sérlega hættuleg og áttu það til að rjúka í skottið.

Það var niðurlægjandi.

 

 

Snotra vildi helsta alltaf vera með í öllu sem gert var og alltaf til í eitthvað nýtt.

Þarna á myndinni hefur hún tekið að sér skipsstjórn og það með glæsibrag.

Eða er hún að bíða eftir hinum íslenska hundi Leonardo DiCaprio ???

 

 

Baddi frændi hennar var í miklu uppáhaldi en hann flutti í Garðabæinn ungur.

Þegar Baddi kom í sveitina var heldur betur fjör á bænum.

 

  

 

 

Snotra eignaðist marga vini úr þeim stóra hópi sem dvalið hefur hér hjá okkur allt hennar líf.

Ég er  nokkuð viss um að stundum var Snotra hreinlega trúnaðarvinur og svoleiðis vinir eru dýrmætir.

Þær eru ófáar myndirnar sem ég hef fengið frá því góða fólki sem hefur verið hér hjá okkur.

Takk fyrir allar þessar fínu myndir ég er einmitt að safna svona Snotrumyndum.

Takk Snotra fyrir allar góðu stundirnar.

 

02.07.2020 14:58

Veiðin og blíðan ..........það er fín blanda.

 

Veiðin hér í Hlíðarvatni í Hnappadal hefur verið með afbrigðum góð það sem af er sumri.

Þrátt fyrir að veðurguðinn hafi boðið uppá full fjölbreyttan veðurseðil þá eru menn kátir.

Margir stóri urriðar og vænar bleikjur hafa komið á land veiðimönnum til mikillar ánægju.

Tjaldstæðin hafa verði nýtt og fólk notið þess að vera í kyrrð og ró laust við ys og þys.

 

 

Þessir flottu urriðar komu á land á einum uppáhaldsveiðistaðnum okkar hér í Hlíðinni.

Hafa svo sannarlega glatt og mett góða veiðimenn.

 

 

Já kvöldkyrrðin hér í Hlíðinni er dásamleg og ekki skemmir útsynið nú fyrir.

Einmitt...........ég er alveg hlutlaus.

 

 

Svo að maður tali nú ekki um morgnana....................

Verið velkomin til okkar í Hlíðinni, Hlíðarvatn í Hnappadal stendur alltaf fyrir sínu.

Ef að þið óskið eftir frekari upplýsingum þá er um að gera að hafa samband.

 

Sigrún 8628422 og sigrun@hallkelsstadahlid.is

Mummi 7702020 og mummi @hallkelsstadahlid.is

 

23.06.2020 22:48

Heiðskír og Himinn þeir eru bræður.

 

Þessi reffilegi hestur heitir Heiðskír frá Hallkelsstaðahlíð.

Móðir hans er Kolskör frá Hallkelsstaðahlíð og faðir Álfarinn frá Syðri Gegnishólum.

Hann er upplitsdjarfur og flaggar fallegu tölti þegar hann hreyfir sig.

 

 

Hlaupagleðin er í hávegum höfð og hér er Heiðskír að leggja af stað í einn góðan sprett.

 

 

En náttúran kallar og auðvita er pissu pása ......................

 

 

Hann var ekki alveg viss hvað honum fannst um kellingu sem sat fyrir honum og smellti af myndum.

 

 

Æi þetta sleppur þar sem mamman er með.

 

 

Á þessar mynd er Heiðskír ansi líkur bróður sínum sem nú er veturgamall og heitir Himinn.

Faðir hans er Heiður frá Eystar Fróðholti. 

Himinn stundar um þessar mundir fortamningar og stefnir að sjálfsögðu á að dúxa.

 

 

Til þess að eiga möguleika á einhverju dúxi verður að borða og stækka.

Heiðskír leggur sig allan fram í því.

 

 

Á næstunni fer Heiðskír í ferðalag með mömmu sinni þar sem Kolskör mun hitta draumaprins þessa árs.

Já það verður að leggja drög að einhverju skemmtilegu.

Nánar um það síðar.

11.06.2020 23:05

Guðdómlegur dagur í Hlíðinni.

 

Dagurinn í gær var einn af þessum dögum sem maður vill ekki að taki enda.

Tilveran verður dásamlega þegar náttúran skartar sínu fegursta og sumarið virðist endalaust.

Listaverk hvert sem litið er, fuglasöngur og vorilmur í lofti.

Fullkomið.

 

 

Það er einmitt á svona dögum sem gaman er að festa herlegheitin á mynd.

Eins og þið sjáið er það bara draumur að sumarið sé komið.

Enn er mikill snjór í fjöllum og úthaginn á langt í land með að teljast kominn í sumarbúning.

 

 

 

Andstæðan í litunum er skemmtileg og gaman að skoða þetta listaverk.

 

 

 

Hrauntangarnir njóta sín eins og reyndar umhverfið allt .

Svo gerir fjarlægðin fjöllin blá ............... o.s.frv...................

 

 

Hlíðarvatn er spegill fyrir skýin sem punta sig í gríð og erg...............

 

 

Þarna sjáum við niður í sveit eins og sagt er hér á bæ.

 

 

Þarna sjáum við hluta Hlíðarvatns sem er í góðri vatnsstöðu núna um þessar mundir.

Enda eru veiðimennirnir kátir þessa dagana og veiða afar vel.

 

 

 

Þarna sjáum við út hlíðina og grillir í Oddastaðavatnið við endan á Hlíðarmúlanum.

 

 

Miklir skaflar í Geirhnúknum og einnig í Djúpadalnum og Hellisdalnum.

 

 

Já veðrið var dásamlegt í gær og mikið af myndum teknar hér í Hlíðinni.

Þetta er bara smá sýnishorn vonandi hef ég af að setja inn fleiri á næstunni.

 

07.06.2020 22:06

Sauðburðarfréttir með dass af góðum minningum.

 

Það er orðið býsna langt síðan ég hef smellt fréttum hingað  inná síðuna en nú skal úr því bætt.

Um þessar mundir er sauðburður og allt það stúss sem honum fylgir að klárast.

Sauðburðurinn gekk frekar vel en þó er alltaf eitthvað sem maður vildi hafa betra. 

Frjósemi var með allra besta móti og á köflum eiginlega óhófleg  að mínu mati.

Vænleiki lambanna var mikill þetta vorið en þrátt fyrir það gekk burðurinn frekar vel.

Sauðburðurinn gekk hratt fyrir sig og á einum sólarhringnum báru 90 kindur og á þeim næsta 83.

Já það var gott að hafa frábært aðstoðarfólk þá sólarhringa sem kunnu réttu handtökin og þekkja vel hvernig heimamenn vilja hafa hlutina.

Eins og áður vorum við einstaklega heppin með aðstoðarfólk. Það er hreinlega ómetanlegt að fá þessa snillinga með okkur og svo er ekki verra þegar nýjir bætast í hópinn og standa algjörlega undir væntingum.

Takk fyrir alla hjálpina þið vitið hver þið eruð.

Gróðurinn hefur heldur farið hægt af stað og lengi vel var frost á nóttunni sem hægði á öllu. Mikill snjór er ennþá í fjöllunum og mikið má nú vera milt sumar ef að allir skaflarnir eiga eftir að hverfa í sumar. Úthaginn var mjög seinn til og fyrsti fjárhópurinn sem sleppt var uppfyrir kom með hraði aftur heim að girðingu.

Já geldfé og hrútar sem farið var með suður á Hafurstaðatún í rúllu létu ekki bjóða sér slíkan aðbúnað og settu hraðamet heim að hliði. 

Eftir síðustu rigningu og hlýnandi verður síðustu daga hefur heldur dregið úr barlómnum og fleiri og fleiri kindur telja fjallið ásættanlegt.

Enn er þó dágóður hópur á túnunum inní Hlíð og heilar 14 kindur inni, tvær óbornar og hinar undir eftirliti af ýmsum ástæðum.

 

 

 

Hér gefur að líta sýnishorn af Hlíðinni en þessi mynd var tekin uppúr miðjum maí.

Túnin græn, úthagi gulur, snjór í fjöllum og Hlíðarvatn í hárri stöðu.

 

Það eru mög handtökin sem þarf að framkvæma á stóru sauðfjárbúi t.d eru þau ansi mörg þegar sleppa á út allri hjörðinni.

Ég var ansi ung þegar ég fylgdist með hverju handtaki þegar markað var á vorin og átti þá þann draum heitastan að fá að marka.

Eftir margra ára suð fékk ég að marka fyrsta lambið og tókst það bara bærilega.

Æfinguna hafði ég fegnið við að ,,marka,, bréfmiða sem að Lóa frænka mín hafði klippt út.

Miðana bjó hún til úr pappir sem að Tíminn það gamla góða málgagn var pakkað inní þegar það var sent áskrifendum. 

Ég átti markaskrá sem sýndi öll mörkin og undir styrkri stjórn Einar heitins móðurbróður míns lærði ég þau og markaði bréfeyru.

Það voru hinsvegar Ragnar og Sveinbjörn móðurbræður mínir sem að allajafnan mörkuðu flest lömbin.

 

 

Þarna er Ragnar að marka sennilega árið 1972 en þá var ég 7 ára og fyrir löngu byrjuð að suða.

Nú hefur gamli draumurinn ræst eða gerði það fyrir svona 22 árum síðan og nú marka ég öll lömb sem fæðast hér á bæ.

Já þeir eru misjafnir draumarnir í lífinu................

En það er alltaf gaman að rifja upp gamla góða tíma og þá er nú gaman að eiga svolítið af myndum.

 

 

Þarna erum við Rassa en það hét þessi heiðurs kind sem að ég man svo vel eftir.

 

 

Það eru margar góðar minningar frá dögum þar sem að lífið snérist bara um kindur.

 

 

Þarna er ég 8 ára með Golsu mín sem var mikið uppáhaldi fyrir rollusálina mig.

 

 

Við Golsa á góðum degi hún nokkra mánaða gömul ég 5 ára í alltof stórum stígvélum og það í krummafót.

Já það getur verið gaman að vera sauðfjárbóndi................................

 

19.04.2020 21:31

Hversdags...........er gott.

 

Hér í Hlíðinni gegnur lífið sinn vana gang með tamningum, þjálfun og öðru hversdagslegu stússi.

Já hversdagsleikinn er bara fínn og við í sveitinni upplifum þessa skrítnu tíma sennilega allt öðruvísi en aðrir.

Við höldum okkar striki gefum kindum (sauðburðarhlé um þessar mundir) og vinnum í tamningum og þjálfun  allan daginn.

Það er í raun og veru allt eins og venjulega nema það koma engir gestir og við förum lítið sem ekkert af bæ.

Auðvitað fylgjumst við vel með öllum fréttum og vonum það besta eins og allir aðrir. 

En stóri munurinn er að við höfum nóg að gera og getum ferðast aðeins meira daglega en bara innan húss.

Við getum farið í reiðtúr, labbað eða bara hvað sem er sem okkur dettur í hug hér heima í Hlíðinni.

Það er nefninlega þannig að hversdagsleikinn er stórlega vanmetinn upplifun.

Þar sem að vinnan er áhugamál og áhugamálið vinnan þar er gaman. 

Við erum með drjúgan hóp af hrossum í tamningu og þjálfun bæði frá okkur og öðrum.

Það er alltaf jafn spennandi að spá í efnilegum hrossum, hvernig þau koma út í tamningu og hvernig þau þróast.

Koma þau til með að hæfa því hlutverki sem þeim er ætlað ? Það er ætíð stóra spurningin.

Eins er gaman að spá í ætterni og einnig að kynnast gripum undan misunandi hrossum.

Þennan vetur höfum við verið einstaklega heppin með skemmtileg hross á öllum tamningastigum.

Bara svona fyrir þá sem eru á sama áhugasviði þá erum við að vinna með m.a. hross undan eftirtöldum hestum:

Skýr frá Skálakoti, Loka frá Selfossi, Spuna frá Vestukoti, Arion frá Eystra Fróðholti, Konsert frá Hofi, Ölnir frá Akranesi, Álfarni frá Syðri Gegnsihólum, Blæ frá Torfunesi, Ási Eyfjörð, Þyt frá Neðra Seli, Gaumi frá Aðsholtshjáleigu, Auði frá Lundum, Ramma frá Búlandi, Aðli frá Nýja Bæ, Þyt frá Skáney, Sóloni frá Skáney og Aldri frá Brautarholti.

Bara svo að eitthvað sé nefnt.

Hvað er uppáhalds ?? Það getur nú breyst dag frá degi og eins hvern ætlar þú að spyrja ??

Við erum jú fjögur að ríða út.

Gott veður, góður hestur, góður félagsskapur...................hvað er betra til að gleyma veiruvesininu ?

Já við höfum það gott í sveitinni.

Á meðfylgjandi mynd er augað hans Kafteins Ölnirs og Skútusonar, myndina tók vinkona okkar Christine Slawik.

Þetta auga er vörumerkið hans fullt af trausti, heiðarleika og ánægju. 

Já Kafteinn er uppáhalds.

 

 

 

13.04.2020 21:44

Vorið.

 

Vorið er komið, já ég er alveg viss það er komið og vorið verður alveg ljómandi gott.

Kannski er þetta óskhyggja en það er allt í lagi því að þetta er óskhyggja sem gefur vellíðan.

 

Álftirnar flugu hér yfir í gær, ísinn er byrjaður að hörfa af vatninu og fyrstu lömbin fædd.

Já fyrstu lömbin voru snemma á ferðinni þetta árið en það var aldeilis ekki á dagskránni.

Fjórtán ær bornar og 33 lömb fædd nú í byrjun apríl. 

Það er óthætt að segja að frjálsar ástir hafi blómstrað hér sem aldrei fyrr og frjósemin í meira lagi á þessum tíma.

Húsfreyjan sem jafnan fagnar fyrstu lömbum hvers árs er alveg saklaus af því að hafa haft eitthvað með þetta að gera.

Sönnun þess er augljós.............. af þessum 33 lömbum er ekkert mislitt. Það er ekki í anda freyjunnar.

Seinni hálfleikur sauðburðar hér á bæ hefst svo viku af maí og þá verður vonandi komið enn betra vor.

Flestir sauðfjárbændur hafa hægt um sig og halda sig heima við enda ekkert grín að fá óboðna veirusýkingu um sauðburðinn.

 

Páskarnir  hér voru afar ólíkir því sem verið hafa í a.m.k hálfa öld hér í Hlíðinni.

Fámennt, engir gestir og frekar lítið um að vera fyrir utan daglegt stúss.

Hér hefur alltaf verið hátíð stórfjölskyldunnar, gestagangur og mikið fjör.

Síðustu ár hafa litlir páskagestir kvartað sáran vegna þess að engin lömb hafa verið fædd.

Núna var hinsvegar líf og fjör í fjárhúsunum en litlu gestirnir fjærri góðu gamni.

 

En allir höfðu það gott og nutu lífsins þrátt fyrir allt.

 

Á meðfylgjandi mynd er hann Spaði Gosason að njóta fyrstu vorvindanna.